












Het succes van de Dendermondse kunstroute vorig jaar, kent deze zomer zijn vervolg. Een jaar vol ruimte voor bezinning heeft tot nieuwe inzichten geleid. Dit jaar kiest Melissa Muys, kunsthistorica en curator van deze route, voor een andere aanpak: woordkunst doet zijn intrede.
Op iedere locatie wordt een kunstwerk met een gedicht of tekst gecombineerd. Met de deskundige hulp van Hilde De Paepe, voorzitter van zinspiratie en beheerder van de facebookpagina “wie goedgezinde woorden zaait” werd er gewikt en gewogen, gezocht naar passende woorden en krachtige beelden die elkaar versterken in samenhorigheid. Op 31 locaties doorheen het centrum van Dendermonde kan je werken bewonderen van kunstenaars en dichters/auteurs uit de streek en ook van ver daarbuiten. Een aangename mix van jong en oud, inheems en uitheems, beginnend en gevestigd en dat dan nog in de meest uiteenlopende disciplines.
Dit jaar wordt u verrast door het ongewone. Peter Goossens weerstaat in zijn dichtkunst niet aan de overweldigende voluptueuze vrouwelijke lichamen die Betsy Eeckhout met wijnranken creëert.
Denkt u het werk van Lut Laleman te kennen, laat u zich dan ook hier opnieuw verrassen. Haar wereldwijd geprezen zwart-wit porseleinen objecten worden tijdelijk ingeruild voor warme gemoedelijke schilderijen op hout.
Bent u toch vooral een liefhebber van klei dan kan u genieten van de iconische werken van twee andere internationaal gerenommeerde kunstenaars. Herman Muys laat u kennis maken met een nieuwkomer in zijn collectie: een liggende, bijna zwevende vrouwenfiguur.
Frank Steyaert bevestigt met het recente werk “Ronaco “hoe tijdloos zijn creaties zijn. Ronaco, het schip dat lijdt onder de verwoestende krachten van een onzichtbare vijand.
Jirka Claessens’ haiku laat de herinnering aan een liefdevolle, hartstochtelijke relatie nog eenmaal schitteren naast het treffende schilderij van Sonja Geens, waar handen zoeken naar wat niet meer is, maar toch altijd zal blijven.
Ook het bijzonder krachtige, maar gelijktijdig ontredderende gedicht van Vera Steenput weet hoe het diepste van de ziel te raken. Een verdovende stilte net voor de uitbraak van totale chaos, het moment van besef dat een inslag onafwendbaar is, de berusting daarin en de sereniteit waarmee de chaos wordt getrotseerd, hier op de kunstroute prachtig visueel weergegeven in “het Laatste avondmaal” van An Van Impe, die een theatraal gedekte tafel creëerde, waar aan het ene uiteinde de storm al voelbaar is in het opbollende tafellaken. Het vaatwetk vliegt door de lucht, enkel vooraan rest nog één onaangeroerde plaats, die ook weldra haar lot zal ondergaan. Een laatste moment van serene stilte. De overgang van rust naar chaos….
Chaos moet er ook geweest zijn de bewuste dag dat het volk van Dendermonde in opstand kwam. Een fragment uit de meeslepende, waarheidsgetrouwe roman, “ Gekroonde hoofden” van Jan Pauwels, vertelt over gebeurtenissen in het dubbelklooster van Maria Troon, die menigéén liever als een kleine voetnoot in de Dendermondse geschiedenis had zien verdwijnen. Hier wordt de herinnering nogmaals opgerakeld, precies daar waar de historische feiten ook daadwerkelijk plaatsvonden. In het korte stukje Brusselsestraat, tussen de Bijvanck en de Brusselse poort toont Melissa Muys haar versie van de bestorming.
Zo mooi als Patricia de Landtsheer het verwoordt “hier gist het verleden, broedt het heden en klopt de toekomst” , herinnert ook haar gedicht aan historische feiten die we heden liever als een fabel dan als feit zouden willen herkennen. Maar Tanneke de heks waarover ze schrijft, heeft bestaan en Anneke Nobels eert haar in herinnering met een kleurrijke hoopvolle voorstelling, waar een heks zich weer durft tonen, haar tentakels verbreidt, houvast zoekt en hoopvolle goede vibraties verspreidt.
Lisa Heyvaert, met haar 18 jaren de jongste dichter uit het gezelschap mag u zeker niet missen. Bekijk haar ontroerende voordracht en droom weg bij de prachtige bloemen van Ems Willems die nog éénmaal schitteren bij het ontwaken uit hun ijzige omgeving.
ook zuiderse tinten ontbreken niet in deze editie. Kinda Rajab confronteert ons met mijmeringen uit een ver verleden in haar geliefde syrië: Een boom die wil uitvliegen, een vogel die wil wortelen. Een boom als baken in een soms chaotisch bestaan is ook precies de essentie van het vergezellende gedicht “le temps des cerises”, een kort gedicht uit een evoluerend, meeslepend en pakkend relaas over voortschrijdende dementie, geschreven door Marieke Maerevoet.
De rode tent van Lendert Pauwels,ook wel de moedertent genoemd, staat als een tijdelijke verblijfplaats, een rustpunt in het streven naar een evenwichtig leven. Een plaats om te herbronnen. Een plaats waar dichters als Nerkiz Sahin tot rust kunnen komen en op zoek kunnen naar geborgenheid. De uitlaatklep die er voor zorgt dat balanceren op de grens mogelijk wordt.
Het door Piet van Hoyweghen prachtig gefotografeerde scharnierfragment mag het kantelmoment zijn waar wij onszelf, zoals Yentl Nuytemans zo mooi beschrijft, openen op een kier de wereld in….
Ga op ontdekking, dit is maar het tipje van de sluier, er is nog zoveel meer te ontdekken….
Dankzij de ondersteuning van Forum Cultuur, kunstraad, cultuurloket, de Stedelijke musea en ook de gastvrijheid bij de locaties werd een veelbelovend kunstenparcours tot stand gebracht. Vertrekkende van de Grote Markt wordt u langsheen het Sas en terug via de Kerkstraat richting Noordlaan geleid. Doorheen de binnentuin van residentie Christiana en residentie Augustijnen wandelt u door de Bogaerdstraat, langs de Dender richting Vlasmarkt en doorheen de Brusselsestraat. Van noord naar zuid, van oost naar west, genietend van al het moois dat de stad te bieden heeft.